Goede projecten afleveren, daar gaat het om!

Het was een kleurige herfstrit op weg naar onze ontmoeting met het nieuwste lid van SVKL: Wim van Osch, die – zo bleek al spoedig-  ook een kleurrijk persoon bleek te zijn.

SVKL: “U woont hier prachtig in alle rust”.

Wim: ”inderdaad, maar het staat in schril contrast met mijn werkzame leven voorheen en de vele functies, die ik nu nog bekleed”

SVKL: “ En dan geeft u zich ook nog op als lid bij onze club”.

Wim: “ Ja, dat klinkt misschien wat verwonderlijk, maar ik kom uit een groot agrarisch gezin (10 kinderen) en wij moesten vroeger al allemaal meewerken. Ik was de jongste; er waren altijd klussen te doen en het werd van je verwacht, dat je je steentje bijdroeg. Bij ons was het vroeger zo, dat ieder kind geacht werd lid te zijn van een of twee verenigingen en dat je daar je bijdrage aan leverde. Dat vormt je. In mijn optiek heb je daar je hele verdere leven profijt van. Ik denk, dat dat ook deels de verklaring is van allerlei klussen, die ik na mijn pensionering, maar ook tijdens mijn werkzame leven heb opgepakt. Dit alles overigens tot mijn groot genoegen. En nu ik weer wat ruimte krijg ligt een nieuw vrijwilligerschap voor mij voor de hand.”

SVKL: “ Vertelt  u eens vanaf het prille begin hoe uw loopbaan vorm heeft gekregen.”

Wim: “ Ik ben begonnen bij de Koninklijke Nederlandse Heidemaatschappij, later Arcadis genoemd. En nu verwacht u van mij natuurlijk een hele opsomming van volgende werkgevers.  Maar ik ben er tot mijn pensionering blijven ‘hangen’ en daar zit volgens mij helemaal niks negatiefs aan.

De Koninklijke Heidemaatschappij had haar eigen opleidingsinstituut. Daar heb ik bosbouw en cultuurtechniek gestudeerd en werd ik daarna als het ware constant uitgedaagd in nieuwe functies en opdrachten.

Zo kwam ik al spoedig in allerlei managementfuncties terecht en vertrok o.a. voor drie jaar met het hele gezin naar Suriname, direct na de onafhankelijkheid in 1973. Ik was daar verantwoordelijk voor een joint venture waarin Arcadis participeerde. Dat was een geweldige tijd. Nederland gaf Suriname 3.1 miljard gulden ontwikkelingshulp. Maar of alles nu een groot succes geweest is kun je je afvragen? Daar kun je nog wel een boompje over opzetten, maar leerzaam en nuttig is het altijd geweest.

Terug in Nederland toch weer zware managementfuncties gehad in Limburg en Noord Brabant.

SVKL: “ Voor onze beeldvorming over welke projecten hebben we het eigenlijk?”

Wim: “ Dan kunt je denken aan bijvoorbeeld het turn-key realiseren van grote woon- en bedrijfscomplexen en complete sportparken. Maar ook diverse ruilverkavelingen en het ontwikkelen van glastuinbouw gebieden. Onze partners waren in die tijd aansprekende projectontwikkelaars zoals Stienstra en Wilma, om er maar eens een paar te noemen. Destijds toch niet de kleinsten.

Wat ik belangrijk vind om toch even aan te halen is het feit, dat ik nooit de behoefte heb gehad om weg te gaan bij Arcadis, omdat er telkens weer nieuwe functies voorbij kwamen, die in mijn ontwikkeling pasten. Ik had dus ruimte genoeg om te kunnen doorgroeien. Wat dat betreft betracht ik mezelf als een bevoorrecht mens.

Ik heb zelfs nog op mijn verzoek 1 jaar na mijn geplande pensioendatum mogen bijtekenen. Ik vond mezelf nog te jong en te energiek om thuis te gaan zitten.

Misschien een leuk detail voor de lezers is het feit dat ik er altijd prat op ga, dat we in die tijd – en dan praat ik over tientallen jaren geleden- met de Arcadis al voorloper waren op het gebied van duurzaam en maatschappelijk ondernemen. Ik heb het dan over het gebruik van materialen, waterhuishouding en het energiezuinig bouwen.”

SVKL: “ Even terug naar het begin van ons gesprek; hoe kwam u bij onze Stichting terecht?”

Wim: “ ik ben al 15 jaar secretaris van de Kon. Ned. Heidemij, afdeling Limburg.(zie www.knhm.nl.) Ook een vrijwilligersorganisatie die op basis van adviezen en geld, actieve burgers helpt om de leefbaarheid in stad en dorp te bevorderen. Eind dit jaar zal ik daar mijn functie neerleggen en krijg zodoende weer wat tijd vrij.

Een andere vrijwilliger, waar ik een project mee heb gedaan (Kern met Pit) attendeerde mij op het bestaan van de Stichting, waarmee ik in het verleden al eens een keer van doen had gehad. Het leek mij wel weer leuk om nieuwe projecten te krijgen waarbij ik de kans heb om mijn opgebouwde kennis, kunde en vaardigheden te delen met andere instanties.”

SVKL: “Kern met Pit heb ik nog niet helder op het vizier; wat is dat precies?”

Wim:” Kern met Pit is een jaarlijkse wedstrijd van de Koninklijke Heidemaatschappij ter bevordering van de leefbaarheid van dorpen en wijken. Ik was vanaf het jaar 2003 de provinciaal coördinator en eindverantwoordelijke voor de jaarlijkse startbijeenkomst en de uitreiking van het predicaat ’Kern met Pit”. Onze Gouverneur reikt altijd de predicaten en de cheques uit.

Een punt dat ik heel belangrijk vind is het feit dat het meeste werk, dat moet geschieden door de wijkbewoners zelf wordt gedaan Ook al jeuken de handen, zij moeten het echt zelf doen, wij adviseren en daaruit vloeien prachtige resultaten voort. Dat geeft mij enorm veel voldoening.

SVKL: “ Is er ook nog ergens een Wim als privépersoon te ontdekken?”

Wim: “ Natuurlijk, Wim als privé persoon is dol op zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen, zit in een kookclub, golft graag en doet samen met zijn zoon aan bierbrouwen. Vooral de speciaal biertjes.

Brouwen is één, maar degusteren van het eindresultaat is natuurlijk de hoofdzaak”.

SVKL: “ We moeten stilaan gaan afronden.  SVKL is tegenwoordig hard bezig met het uitbreiden van haar naamsbekendheid. Hebt u nog suggesties  met het oog hierop? “

Wim:” Er zijn vele mogelijkheden om naamsbekendheid te vergroten door bijvoorbeeld LinkedIn, Facebook of Twitter te gebruiken Dat moet altijd gebeuren. Maar in feite kan ik deze vraag beantwoorden met slechts één regel: n.l. “Echte bekendheid krijg je door een prachtig project goed af te leveren!”

SVKL nam althans voor vandaag afscheid van een bevlogen en energieke nieuwe vrijwilliger, die staat te popelen ergens weer zijn voetafdruk achter te laten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *