Na een verplaatste ronde dankzij de weergoden mocht het tweede naar Delft voor een verre uitwedstrijd tegen het lokale vijfde team. In een mooi zaaltje achteraf aan de Delftse grachten – waar op de terugweg de lokale jeugd in bleek te vissen – werd iets na één de klok aangezet voor de koploper tegen de nummer vier.
Als eerste was Fereydoun klaar, het zal weinig verbazen. Het was alsnog een partij van twee uur, min ca. een kwartier omdat zijn tegenstander iets verlaat was, en zoals hij dit seizoen wel vaker doet was het remise. Alle zware stukken, een paard elk, en vijf pionnen die op dezelfde lijnen stonden ten tijde van het eerste remiseaanbod, wat nog afgeslagen werd, maar een half uurtje later zat er echt helemaal niets meer in de stelling. Niet slecht tegen 250 rating meer.
Vanaf daar… Bleek dat Delft toch een maatje te groot was. Arie had een ongebalanceerde stelling waarin de tegenstander een pion meer had, maar ook twee dubbelpionnen. Helaas ging ééntje daarvan richting b1, wat voor dusdanig veel problemen ging zorgen dat Arie de handdoek in de ring gooide.
Hans Weerdenburg had problemen in het centrum na een defensieve opstelling. De tegenstander wist pionnen op e5 en f5 te posteren, of iets gelijksoortigs. Problematisch als je met zwart speelt, en het Elo-overwicht van de Delftse speler liet zich merken.
Jos Visser en Philips op de middelste middenborden gingen er redelijk gelijktijdig af; bij Jos heb ik het niet gezien, maar Philips speelde met een toren minder nadat hij hem zelf had ingemetseld op a1, én de loper op b1 had ook bar weinig velden om iets op te kunnen doen. Dat is toch wat lastig spelen als je tegenstander wél alle stukken kan gebruiken. Daarmee bleven de matchpunten in Delft: 4.5 – 0.5.
Sierd ging op het topbord al snel richting de aftocht na niet op waarde te hebben geschat dat met de koning terugslaan op zet 8 ofzo helemaal niet erg was… Naast dat er een pion af had gemoeten, maar dat is een ander verhaal. Enfin, met wat creatief va banque spelen werden er nog pogingen gedaan om complicaties in de stelling te gooien, maar de tegenstander hapte niet toe, en dat was dan een terechte overwinning voor de Delftse eerstebordspeler.
Was het dan helemaal bar slecht qua resultaat? Nou, Mick stond na 27 zetten compleet remise:
Mick heeft wit nadat zwart hier net kort heeft gerokeerd. Het is makkelijker spelen voor zwart omdat de zwartspeler de snellere breekzetten heeft, maar ondanks wat penibele momenten en een pionnetje verlies kwamen beide spelers in een toreneindspel terecht, en hier was dat toch echt remise, waartoe ook besloten werd.
Mieke had deze keer de langste partij. Ze stond lange tijd gelijk tot goed, ook volgens het gefluister op de gang, maar helaas moest zij om 17:20 de koning omleggen nadat er twee pionnen dreigden te promoveren, en één koning kan dat niet behappen. Toch uitstekend gespeeld.
En dat was dan een 7-1 nederlaag. Tja. Iets geflatteerd op rating, maar Delft was gewoon beter en maakt grote aanstalten om volgend seizoen een klasse hoger te spelen. Wij blijven vierde staan, en moeten nog iets aanpoten om de versterkte degradatie te voorkomen. (De nummers 5 t/m 8 degraderen naar de zevende klasse.) De volgende wedstrijd is daarvoor belangrijk, want dat is tegen Moira Domtoren 5, wat op dit moment op de zesde plaats staat. 7 maart, thuis, schrijf het in de agenda!
