Op de laatste zaterdag van maart werd dan uiteindelijk toch de vijfde en laatste ronde van de zevenrondige competitie gespeeld. Weersomstandigheden, u weet het. In een mooi geval toeval was het zo dat de bovenste helft van de competitie tegen elkaar speelde, en dus ook de onderste helft. Minder mooi was dan wel dat wij als Kasteel Lekstroom de nummer 4 waren en de aanvoerder van een groepje teams dat degradatie wilde ontlopen.
Bij winst waren we altijd veilig, maar tegenstander De Scheve Toren had alleen punten laten liggen tegen het oppermachtige DSC Delft 5. Bij gelijkspel kon alleen Moira Domtoren 5, waar wij vorige keer van hadden verloren, nog over ons heen, en dan ook alleen bij een overwinning met 6-2 of meer. Zij stonden 1 MP en 2 BP achter, maar op onderling resultaat winnen zij bij gelijke stand. Bij verlies… Was het complex. Krimpen a/d IJssel 4 stond op voorhand 2 MP en 5 BP achter, dus die konden ons alleen inhalen met een monsterzege… Maar Combi de Eilanden 2 stond slechts 2 MP en 2 BP achter, dus een schromelijk verlies en een grote winst aan hun kant maakte daar wat mogelijk, plus natuurlijk Moira nog. Het simpelste wat hieruit kon worden gehaald was dat 2.5 bordpunt op de dag zelf een gelijkspel van Moira zou voorblijven.
Met deze berekeningen grotendeels in het hoofd bedacht teamleider (en scribent) Sierd dat een licht tactische opstelling misschien gewenst was. Kevin was bereid om op bord 1 te zitten – het was dan wel een wit bord, maar ja, maakt dat uit op ons niveau?
De wedstrijd was overigens ook nog ’thuis’, omdat de tegenstander geen zaal had op de dag zelf. Dit had wat voeten in de aarde op de dag zelf omdat de A12 open lag, maar om 13:15 begon toch alles.
En wie was er als eerste klaar? Fereydoun op bord 5. Is iemand nog verbaasd? De tegenstander schoot zich een bok toen hij het centrum op probeerde te blazen.
Paard inslaan op d5 is hier dodelijk, wint de toren op a8 na wat meer zetten, en vanaf daar is het wel over. Daarmee werd hij in ieder geval gedeelde topscorer van het team met 4.5 uit 7: 3 winst, 3 remise, 1 verlies. Prima resultaten!
Helaas werd dit ongedaan gemaakt door een verliespartij van Philips op bord 4, maar hoe dat gebeurde is mij ontgaan wegens een razend complexe stellng. 300 ratingpunten verschil is niet altijd overkomelijk. Terug bij een gelijke stand.
Arie had op bord 3 een klein mazzeltje omdat de tegenstander kennelijk winst miste, maar de eindstelling was zes pionnen tegen zes pionnen volgens mij. Lastig om doorheen te komen.
En dan nog even over die tactische opstelling. Kevin had op bord 1 een partij waarin de evaluatie van de vis naderhand de eerste 30 zetten (!) op of nabij de 0 lag, en die uiteindelijk uitkwam op een loper tegen paard eindspel met vijf pionnen elk. Kevin had het paard, en hoewel normaal een loper beter is, is het wel lastig. De tegenstander ging hier een beetje de mist in…
De loper heeft, met uitzondering van f6, vrij spel over de d8-h4 diagonaal, en kan daar oneindig bewegen, maar het leuk-uitziende a5 blijkt niet correct te zijn omdat wit nu het paard om kan spelen naar c4, waar a5 opeens aangevallen staat. Dat was meteen voldoende voor beslissend voordeel. 2.5 – 1.5 voor, en het eerste breekpunt gehaald.
Het werd nog beter omdat Mick (bord 6) beter was in de kat uit de boom kijken. Of in het opblazen van niemandsland…
De vierde rij is verboden terrein. Uiteindelijk ging het allemaal los over de C-lijn, en in de complicaties wist Mick het paard op b1 binnen te hengelen, en vervolgens ook nog de witveldige loper. Dat is doorgaans wel voldoende om de winst binnen te halen, het geen gebeurde. 3.5 – 1.5.
Helaas moest Hans hierna snel opgeven op bord 7, ook hier geen idee hoe, en Mieke gaf ergens in een ver eindspel pardoes een toren weg op bord 8. Stand weer gelijk.
Bleef over, voor de vierde keer als laatste, Sierd. Het resultaat verklap ik maar: het werd remise, maar de manier waarop… In vogelvlucht, omdat terugdenken aan de marathonpartij van vijf uur (!) nog steeds moe maakt: kwaliteit (toren tegen loper) verliezen, kwaliteit (toren tegen loper) terugwinnen, pionnenstorm op je af krijgen, volle toren winnen, volle toren terugofferen om de pionnenstorm op te blazen, en dan een eindspel van P+5 tegen L+4 vakkundig verknallen en remise laten worden.
Enfin, 4-4 is meer dan waarvoor we hadden getekend. Een uur na afloop bleek ook dat Moira en Krimpen gelijkspel hadden gemaakt (evenals Delft en Woerden, en De Eilanden won met 4.5 – 3.5 van Magnus, dus het was een krappe ronde!) en dus was handhaving een feit.
De vierde plaats is meer dan was verwacht: op ratings aan het begin van het seizoen waren we als zevende geplaatst, met alleen De Eilanden minder. Volgend jaar dus nog een keer zesde klasse. Mooi!
Topscorers dit seizoen waren Fereydoun (4.5 uit 7, zoals gezegd), Sierd (4 uit 6), en Hans, Kevin, en Mick met elk 2.5 punt. (Hans uit 6, Kevin en Mick uit 4)
Allen, hartelijk dank voor de inzet!
